Toen ik afgelopen vrijdag in Den Helder aankwam was het eigenlijk stil. Normaliter staat het vol met mensen maar dit keer was het wat minder druk. Gelukkig zag ik op de Mercuur al wat volk en ik herkende er ook een aantal van. Gelijk mijn spullen uitgeladen en aan boord gegaan. Al snel kwam ik erachter waarom er zo weinig mensen waren. De boot was afgehuurd en de mensen kwamen dus als groep naar Den Helder toe. Het was schitterend weer en de wind was amper waarneembaar. Ik was de gelukkige vinder van een onfortuinlijke "verkeershaas" en het was dan ook hilaritiet alom toen de mensen aan boord zagen dat ik hem meegenomen had.
Ik vind een net doodgereden haas zonde om weg te laten rotten dus dan nemen we hem zelf wel mee. Bij de jongens aan boord even een touwtje met een emmer gevraagd en de haas kon worden schoongemaakt. Ik voelde me de koning te rijk....Haas in rode wijnsaus, de dag kon toen al niet meer stuk. Bij navraag kwam de groep met mensen uit mijn vertrouwde Zaanstreek van het Cacaobedrijf Gerkens. Een begrip in de Zaan. Je ruikt het soms bij westenwind en dat is een betere lucht dan de lucht van uitlaatgassen dat kan ik u wel vertellen. Om acht uur precies gooiden we de touwen los en vertrokken richting zee. Ook nu weer viel me op dat de mensen helemaal niet zenuwachtig de spullen stonden te prepareren. iedereen wachtte geduldig tot er een huurhengeltje voor ze werd geregeld. Het was zo RELAXED!!!
Toen hoorde ik de vertrouwde stem van een vriend van me André Loonsrtra...de blonde schipper. Hé Possie, wat ben je toch vreselijk lelijk" Zo lang als ik hem ken is hij al goedlachs en hoe het komt weet ik niet maar hij zijkt me altijd af maar dan met een knipoog naar de humor. Uiteraard kan ik dat van hem hebben omdat ik ook meedoe in het verhaal. In de stuurhut werd er tijdens de reis ook het nodige besproken en vooral het allerbelangrijkste wil ik u wel meegeven. André is nuchter en daar houd ik van. Voordat ik ook maar één letter op papier had gezet begon hij  er zelf al over. De kabeljauwvisserij is niet meer zoals het was en laten we hopen dat het nog terugkomt. De grote boten zoals wij kunnen niet met een dagtrip boven de veertig mijl komen en we moeten de mensen dus ook niet lekker maken met bakken vol vis. Die tijd is gewoon over. Waarom zou ook iemand kuipen vol met vis moeten hebben. Het gaat bij ons aan boord om de gezelligheid en daar moeten we het van hebben. Als je ziet wat ik de laatste tijd niet gedaan heb om het de mensen naar de zin te maken.....Speciale tarieven voor kinderen, tweede kind gratis, speciale trips, texelbezoek, daar moeten we het van hebben.
 Op de Waddenzee wordt al bijna niets meer gevangen, wij doen het dan stukken beter. Bij ons wordt altijd wel vis gevangen maar het is gewoon niet meer zoals het geweest is. Deze ploeg mensen die ik nu aan boord heb die vinden het heerlijk om er een dag uit te zijn en daar zorg ik voor. Natuurlijk ben ik bloedserieus want ik wil die groep graag weer terugzien. De mensen horen ook op televisie dat de kabeljauwstand naar de bliksem is en ik kan daar ook niets aan veranderen. Ik kan de mensen wel het gevoel geven dat ik er alles aan heb gedaan om er een topdag van te maken. We zijn inmiddels een kleine twintig mijl op zee en ik moet zeggen dat ik het helemaal niet slecht vind gaan. De mensen zijn zelfs tevreden en voor mij persoonlijk is het leuk dat ook de aanwezige dames het er goed afbrengen. Ook hier gaat de vlieger van de gezelligheid weer op. De versnaperingen geregeld bij het dagje uit zijn echt topkwaliteit en om me heen hoor ik de complimenten over de broodjes met warme worst en de heerlijke soep. Eindelijk niet zo een goedkoop naar niets smakend worstje. Iedereen komt na de drift bij elkaar kijken en zowaar zijn er mensen met meer dan tien gullen in hun bak.
Ook worden er mooie vissen gevangen die echt voor een heerlijk maaltje vis zullen zorgen. Deze mensen komen terug dat weet ik zeker. Andre loopt vaak even rond en informeert naar de bevindingen. Hij is zeker drie keer bij me geweest om de net geschilderde boot te bespreken. Het is inderdaad een plaatje geworden en hij mag absoluut trots wezen. Ook moet ik even beneden de nieuwe kooien bekijken. Ook deze zien er gelikt uit. Speciaal gemaakt voor als hij voor het loodswezen ver weg moet of voor als hij meerdaagse wrakkentochten onderneemt. Als eigenlijk iedereen al tevreden is stoomt André toch nog even naar buiten om even een laatste wrak aan te doen. Dat blijkt een voltreffer en er komen meerdere mooie gullen boven water. We blijven hier een klein uurtje vissen en er worden zelfs door de dames doubletten gevangen.Toen ik zelf terugkeek op de dag kon ik eigenlijk ook tevreden zijn. 19 gullen waarvan ik er 9 heb teruggegooid omdat ze te klein waren en 8 mooie gullen om te bakken en te stoven.

Iedereen zie je genieten en als dan eindelijk het laatste fluitje klinkt is iedereen top.
Uiteraard komt het allerlaatste klusje dan nog om de hoek kijken. Het schonmaken van de vis. Voor de meeste mensen heb ik maar meegeholpen om van de vis een heerlijk stukje kabeljauwfilet te maken. Toen we weer in het vertrouwde Den Helder terugkwamen werden alle mensen door André bedankt en een veilige reis toegewenst en uiteraard tot ziens......

Geen kilovissers meer, maar mensen die het heerlijk vonden om een dagje eruit te zijn met alles er op en eraan.